Od prawie dwóch lat dzień za dniem zostawiam kawałek siebie na forum brzeskiej społeczności internetowej www.forumbrzeg.pl gdzie również od ponad roku jestem moderatorem.

Muzyka - to najprościej to co zawsze mnie podtrzymuje na duchu, wyznacza mi nowe kierunki i jest świetnym "kompanem" do dialogu i księdzem do spowiedzi.

Okazuję się, że Brzeg jako sąsiad atrakcyjnego Wrocławia, jest nam w stanie wiele od siebie zaoferować, pod warunkiem, że będziemy chcieli i jeśli tylko będziemy mieli otwarte umysły, oczy i uszy, z pewnością będzie dla nas bardziej kolorowy. Jeśli chodzi o mnie staram się ostatnio koncentrować na uważnym słuchaniu i obserowaniu Brzegu.

Słowo - spoiwo społeczne o ambiwalentnym bycie. Czasem się zastanawiam czy skarb to czy taka mała żyletka...ale to tylko czasem bo ileż to można nim tworzyć...nic tylko wiedzieć i opisywać.

W zasadzie to ciągle szukam, czekam, słucham...

Balansuję między prozą a poezją życia, to podskakując to się potykając. Może w głębi duszy jestem przekonany, że każda skrajność jest nam w stanie zaoferować tyle samo..

abstrakcja - gdzieś między słowem i dźwiękiem, poezją i prozą.. gdzieś między drogą wzdłuż i w poprzek, pomiędzy patosem a banalnością..

Jeśli nie są CI obojętne:
- potęga dźwieku, a Twoje ucho nie zadawala się prostym bitem
- potęga uśmiechu i łez, dynamika otoczenia i jego spokój, wszelkie inne skrajności między, którymi próbujesz się odnaleźć
- słowo, gra słów, niejednozaczność
- abstrakcja
- otaczająca nas magia, mistyka
- sięganie w głębiny ludzkiej psychiki, zagłębianie jej kolorytu
...to prawdopodobnie nie przejdziemy obok siebie obojętnie...